Το μπουκέτο έφτασε λίγο μετά το μεσημέρι: εκατό κίτρινα τριαντάφυλλα, παραδομένα ενώ ο σύζυγός μου, ο Ντάνιελ, υποτίθεται πως βρισκόταν σε επαγγελματικό ταξίδι μιας εβδομάδας.
Δεν υπήρχε κάρτα, μόνο το όνομά μου στην ετικέτα του ανθοπωλείου. Στην αρχή, υπέθεσα ότι τα είχε στείλει ο Ντάνιελ. Όσο περισσότερο όμως παρατηρούσα το μπουκέτο, τόσο πιο έντονη γινόταν η ανησυχία μου.
Ο Ντάνιελ ήξερε ότι αγαπούσα τα λευκά τριαντάφυλλα. Λευκά είχα κρατήσει και στον γάμο μας. Δεν θα επέλεγε ποτέ κίτρινα.
Τότε πρόσεξα τον τρόπο με τον οποίο ήταν τοποθετημένα. Τα λουλούδια σχημάτιζαν δέκα απόλυτα ευθυγραμμισμένες σειρές των δέκα. Κοντά στο κέντρο, τρία τριαντάφυλλα βρίσκονταν λίγο χαμηλότερα από τα υπόλοιπα και κάτω από ένα πέταλο του καθενός υπήρχε ένας μικροσκοπικός κόκκινος λεκές.
Θυμήθηκα κάτι που μου είχε πει κάποτε ο πατέρας μου, ο οποίος ήταν ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών: ορισμένοι δολοφόνοι άφηναν σύμβολα αντί για δακτυλικά αποτυπώματα.
Κάλεσα την αστυνομία.
Τα πάντα άλλαξαν όταν έφτασε ο ντετέκτιβ Κέλαν. Είχε συνεργαστεί με τον πατέρα μου. Μόλις είδε τα σημαδεμένα τριαντάφυλλα, το πρόσωπό του χλώμιασε.
Είκοσι δύο χρόνια νωρίτερα, τρεις γυναίκες είχαν εξαφανιστεί. Πριν από κάθε εξαφάνιση, το θύμα λάμβανε ακριβώς εκατό κίτρινα τριαντάφυλλα, ανάμεσά τους και τρία σημαδεμένα με κόκκινο. Το δικό μου μπουκέτο δεν ήταν δώρο. Ήταν προειδοποίηση.
Η αστυνομία προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Ντάνιελ, όμως εκείνος δεν απάντησε ποτέ. Στη συνέχεια, ο Κέλαν επικοινώνησε με τον εργοδότη του και ανακάλυψε ότι ο Ντάνιελ δεν είχε σταλεί σε κανένα ταξίδι. Δεν είχε κλειστεί καμία πτήση, η κράτηση στο ξενοδοχείο ήταν πλαστή και η εταιρεία του δεν τον είχε δει εδώ και τέσσερις ημέρες.
Οι αστυνομικοί έψαξαν το σπίτι μας και βρήκαν ένα μεταλλικό κουτί στο γραφείο του Ντάνιελ. Μέσα υπήρχαν αποκόμματα εφημερίδων σχετικά με τις αγνοούμενες γυναίκες, μαζί με χειρόγραφες σημειώσεις γραμμένες από τον ίδιο.
Άρχισα να αναρωτιέμαι αν ο άντρας που αγαπούσα επί δεκαοκτώ χρόνια είχε κάποια σχέση με τους φόνους.
Το επόμενο πρωί, τα αποτελέσματα της εγκληματολογικής εξέτασης έδειξαν ότι τα αποτυπώματα στην παραγγελία του ανθοπωλείου δεν ανήκαν στον Ντάνιελ, αλλά στον Άμος, έναν πρώην ντετέκτιβ που είχε χειριστεί την αρχική υπόθεση μαζί με τον πατέρα μου.
Ο πατέρας μου υποψιαζόταν τον Άμος πριν πεθάνει, όμως δεν είχε καταφέρει ποτέ να συγκεντρώσει αρκετά στοιχεία για να τον συλλάβει.
Ο Κέλαν εξήγησε ότι ο Ντάνιελ είχε ανακαλύψει τις παλιές σημειώσεις της έρευνας του πατέρα μου, ενώ τακτοποιούσε κουτιά στη σοφίτα. Τα αρχεία έδειχναν ότι ο Άμος είχε παραποιήσει αποδεικτικά στοιχεία και είχε στρέψει τις υποψίες μακριά από τον εαυτό του. Ο Ντάνιελ είχε ξεκινήσει κρυφά τη δική του έρευνα και είχε επινοήσει το επαγγελματικό ταξίδι, ώστε να ακολουθήσει τον Άμος χωρίς να με θέσει σε κίνδυνο.
Ο Άμος, όμως, ανακάλυψε τι έκανε ο Ντάνιελ.
Το μπουκέτο ήταν δόλωμα. Είχε σχεδιαστεί για να με τρομοκρατήσει, να μπερδέψει την αστυνομία και να κάνει τον Ντάνιελ να φαίνεται συνδεδεμένος με τα παλιά εγκλήματα. Τα αποκόμματα στο γραφείο του δεν ήταν τρόπαια· ήταν υλικό έρευνας.
Η αστυνομία εντόπισε τον Άμος σε μια εγκαταλελειμμένη κυνηγετική καλύβα. Περίμενα για ώρες στο αστυνομικό τμήμα, μέχρι που ο Κέλαν επέστρεψε τελικά.
Ο Ντάνιελ ήταν ζωντανός.
Γύρισε στο σπίτι δύο ημέρες αργότερα, με μελανιές στο πρόσωπο και έναν επίδεσμο γύρω από τον καρπό του. Ο Άμος τον είχε αιχμαλωτίσει όταν αντιλήφθηκε ότι ερευνούσε την υπόθεση.
Τα στοιχεία που βρέθηκαν στην καλύβα έλυσαν επιτέλους την υπόθεση των είκοσι δύο ετών. Η αστυνομία ανακάλυψε προσωπικά αντικείμενα των θυμάτων, αρχεία παραγγελιών λουλουδιών και έγγραφα που αποδείκνυαν ότι ο Άμος είχε παραποιήσει την αρχική έρευνα. Συνελήφθη και τρεις οικογένειες έμαθαν επιτέλους την αλήθεια.
Ο Ντάνιελ κι εγώ νιώσαμε τεράστια ανακούφιση, όμως ο γάμος μας δεν αποκαταστάθηκε αμέσως. Καταλάβαινα γιατί ήθελε να με προστατεύσει, αλλά δεν μπορούσα να δικαιολογήσω τα ψέματά του. Είχε εξαφανιστεί και με είχε αφήσει μόνη μέσα σε ένα θανάσιμο μυστήριο.
Το μπουκέτο, στην πραγματικότητα, δεν προοριζόταν ποτέ για μένα. Ήταν ένα κωδικοποιημένο μήνυμα για τον Ντάνιελ. Τα εκατό κίτρινα τριαντάφυλλα συμβόλιζαν το τελικό στάδιο, ενώ τα τρία κόκκινα σημάδια αντιπροσώπευαν τα αρχικά θύματα. Ο Άμος ήθελε να γνωρίζει ο Ντάνιελ ότι είχε αποκαλύψει την αλήθεια και πως θα γινόταν ο επόμενος άνθρωπος που θα εξαφανιζόταν.
Ο Άμος ήλπιζε επίσης ότι το ψεύτικο ταξίδι του Ντάνιελ, τα κρυμμένα άρθρα και η εξαφάνισή του θα έκαναν την αστυνομία να πιστέψει πως είχε αντιγράψει το τελετουργικό του δολοφόνου πριν τραπεί σε φυγή.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο Ντάνιελ κι εγώ καθόμασταν μαζί στη βεράντα.
«Πίστευα πως το να σε προστατεύω σήμαινε να σε κρατώ μακριά από την αλήθεια», είπε.
«Και τώρα;»
«Τώρα ξέρω πως σημαίνει να αντιμετωπίζουμε την αλήθεια μαζί.»
Ο πατέρας μου πέθανε πριν προλάβει να ολοκληρώσει την υπόθεση, όμως οι σημειώσεις που είχε διαφυλάξει οδήγησαν τον Ντάνιελ στον Άμος, καθοδήγησαν την αστυνομία μέχρι την καλύβα και έφεραν δικαιοσύνη σε τρεις οικογένειες.
Τα κίτρινα τριαντάφυλλα μπήκαν στο σπίτι μας ως σύμβολο φόβου και θανάτου. Ο Άμος, όμως, είχε υποτιμήσει τη δύναμη των μυστικών. Η αλήθεια που προσπάθησε να θάψει είχε δημιουργήσει ένα μονοπάτι που οδηγούσε κατευθείαν πίσω σε εκείνον.
