Η ιστορία της Κέλι ξεκινά έξι μήνες μετά το διαζύγιό της από τον Πίτερ, τον άντρα της για δέκα χρόνια. Ο γάμος τους έληξε όταν η Κέλι ανακάλυψε ότι ο Πίτερ είχε εξωσυζυγική σχέση, κάτι που οδήγησε σε έναν δύσκολο και συναισθηματικά φορτισμένο χωρισμό
Η μητέρα του Πίτερ, η Λορέιν, δεν είχε ποτέ καλή γνώμη για την Κέλι, και της είχε αφήσει σαφώς να καταλάβει ότι δεν την θεωρούσε αρκετά καλή για τον γιο της. Μετά το διαζύγιο, η Λορέιν επικεντρώθηκε στο να βοηθήσει τον Πίτερ να αποσπάσει ό,τι μπορούσε από την Κέλι, περιλαμβανομένων χρημάτων, περιουσιακών στοιχείων και προσωπικών αντικειμένων.
Η Κέλι πίστευε ότι με την αποχώρηση του Πίτερ, θα είχε τελικά ηρεμία, αλλά η γαλήνη της ήταν βραχύβια. Μια μέρα, όταν γύρισε νωρίτερα στο σπίτι, βρήκε την καμπίνα ντους της στο διάδρομο με την ένδειξη “ιδιοκτησία του Πίτερ”. Στο διαμέρισμά της, οι τοίχοι ήταν χωρίς ταπετσαρία, ενώ η Λορέιν βρισκόταν εκεί, αποξηλώνοντας τα τελευταία κομμάτια. Η Λορέιν της εξήγησε ότι όλα όσα είχε αγγίξει ο Πίτερ, περιλαμβανομένου του ντους, είχαν αφαιρεθεί.
Η Κέλι σοκαρίστηκε και ένιωσε συναισθηματικά εξαντλημένη από την ολοκληρωτική κατάρρευση του γάμου της και της προσωπικής της ζωής. Ζήτησε από τη Λορέιν να σταματήσει, αλλά εκείνη την αγνόησε και συνέχισε την καταστροφή. Η Κέλι, πλέον ανήμπορη να αντισταθεί, κατέρρευσε στον καναπέ, αδύναμη να συνεχίσει να παλεύει.
Την επόμενη μέρα, η Λορέιν επέστρεψε, αλλά αυτή τη φορά όχι για να πάρει κάτι, αλλά για να ζητήσει βοήθεια. Της είπε ότι ο Πίτερ είχε εμπλακεί σε σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα, ενώ οδηγούσε μεθυσμένος, και παρακάλεσε την Κέλι να τον βοηθήσει. Παρά τον πόνο που της είχε προκαλέσει ο Πίτερ, η Κέλι πάλεψε με την απόφαση. Ένα μικρό κομμάτι της ήθελε να βοηθήσει, αλλά οι μνήμες της προδοσίας και της εκμετάλλευσης την έκαναν να αμφιβάλλει.
Η Κέλι αρνήθηκε, λέγοντας στη Λορέιν ότι ο Πίτερ έκανε τις επιλογές του και τώρα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Η Λορέιν αντέδρασε θυμωμένα, αλλά η Κέλι παρέμεινε σταθερή στη θέση της. Μερικές μέρες αργότερα, η Κέλι άκουσε νέα για την κατάσταση του Πίτερ και, αν και ένιωσε κάποια ανακούφιση, παρέμεινε αποφασισμένη στην απόφασή της.
Μια εβδομάδα αργότερα, η Λορέιν επισκέφθηκε ξανά την Κέλι και ζήτησε συγγνώμη για τις πράξεις της. Παραδέχτηκε ότι είχε επιτρέψει στον Πίτερ να καταστρέψει τα πάντα και εκμυστηρεύτηκε τον πόνο της για τον γιο της, συνειδητοποιώντας πόσο χειραγωγητικός είχε γίνει. Η Κέλι, κατανοώντας την οδύνη της, κάλεσε τη Λορέιν για δείπνο. Μήνες αργότερα, η Κέλι έλαβε μια επιστολή από τον Πίτερ, στην οποία ζητούσε συγγνώμη για όλα και εκφράζοντας την επιθυμία του να αλλάξει. Παρά το γεγονός ότι το γράμμα προσέφερε κάποια μορφή κλείσιμου, η Κέλι είχε προχωρήσει και είχε συνειδητοποιήσει ότι είχε αφήσει πίσω της το άτομο που ήταν κάποτε.
