Αυτός ο σκύλος έζησε δεμένος για πολλά χρόνια. Αυτοί που τον είχαν αλυσοδεμένο δεν μπήκαν καν στον κόπο να του φτιάξουν ένα σπιτάκι ή να του προσφέρουν κάποιο είδος προστασίας από τις καιρικές συνθήκες.
Στη ζέστη και στο κρύο, στη βροχή και στους δυνατούς ανέμους, το ζώο βρισκόταν πάντα έξω.
Ποτέ δεν τον έβγαλαν βόλτα και το μόνο που έτρωγε ήταν φλούδες πατάτας και κόκαλα, προσεκτικά καθαρισμένα από κάθε ίχνος κρέατος.
Όταν ο Μπαρόν έβλεπε στο μπολ του ξινισμένη σούπα, ένιωθε πραγματικά τυχερός. Έτρωγε γρήγορα, σκεπτόμενος πως, αν δεν προλάβει, ίσως του την πάρουν και αυτή.
Για τον Μπαρόν μας μίλησαν οι γείτονες του ιδιοκτήτη του. Ο άνδρας είχε πεθάνει και οι γείτονες δεν ήξεραν τι να κάνουν με τον σκύλο…
Οι εθελοντές ήρθαν να πάρουν τον Μπαρόν, αλλά, κατανοώντας ότι ο σκύλος μπορεί να αντιδράσει αρνητικά στη μετακόμιση, τον υπέβαλαν προσωρινά σε νάρκωση.
Η προσαρμογή του Μπαρόν δεν ήταν γρήγορη, αλλά σύντομα έμαθε να πηγαίνει βόλτες. Αποδείχτηκε πως, έχοντας περάσει όλη του τη ζωή δεμένος, δεν ήξερε καν να τρέχει — μόνο να κινείται κυκλικά.
Ο Μπαρόν έπρεπε να μάθει πράγματα που τα περισσότερα σκυλιά γνωρίζουν σχεδόν από τη γέννησή τους, αλλά αποδείχτηκε καλός μαθητής. Σύμφωνα με τους γείτονες, ο Μπαρόν είναι ήδη 10 ετών, γι’ αυτό και χρειάζεται μια οικογένεια που θα φροντίσει ώστε τα γηρατειά του να είναι καλύτερα από τη ζωή που είχε πριν. Η αλλαγή των συνθηκών του έφερε γνήσια χαρά — μοιάζει σαν να ζει μια δεύτερη νιότη.
Στο καταφύγιο, ο Μπαρόν άλλαξε: δεν υποφέρει πια από το μόνιμο κρύο, μπορεί να σηκώσει το κεφάλι του και να κινηθεί γρήγορα, αφού δεν τον κρατά πλέον καμία μεταλλική αλυσίδα. Αποδείχτηκε ένας τρυφερός σκύλος, και με κάθε τρόπο δείχνει την ευγνωμοσύνη του στους ανθρώπους που τον φροντίζουν.
Τώρα ο Μπαρόν ξέρει να τρέχει και να παίζει με παιχνίδια. Προς το παρόν ζει σε φιλοξενία και είναι ήδη πολύ χαρούμενος με τις νέες του συνθήκες, αλλά θέλουμε να πιστεύουμε πως θα προλάβει να μάθει τι σημαίνει να είσαι κατοικίδιο σε μια οικογένεια που σε αγαπά.
